برند شخصی مدیر: وقتی چهره‌ی صاحب کسب‌وکار، تبلیغ برند می‌شود

برندهای بزرگ بی‌چهره‌اند؛ کسب‌وکارهای کوچک چهره دارند. صاحب نانوایی محله، مؤسس یک فروشگاه آنلاین دست‌ساز، مدیر یک آموزشگاه: وقتی مخاطبان این آدم‌ها را بشناسند، به کسب‌وکارشان هم اعتماد می‌کنند.

چرا اثر دارد

• اعتماد: آدمی که خودش را نشان می‌دهد، پاسخگوست؛
• ارتباط: مخاطب با داستان و ارزش‌های یک آدم ارتباط برقرار می‌کند، نه با لوگو؛
• تمایز: محصول را می‌شود کپی کرد، شخصیت صاحبش را نه.

کدام شبکه

• لینکدین: برای کسب‌وکارهای B2B و مدیرانی که با کسب‌وکارهای دیگر کار می‌کنند؛
• اینستاگرام: برای کسب‌وکارهای مصرفی و خلاق؛
• کانال تلگرام یا پیام‌رسان‌های داخلی: برای ارتباط مستقیم با مخاطبان وفادار.

لازم نیست همه‌جا باشید؛ یک یا دو جا که مخاطبانتان هستند کافی است.

چه محتوایی

• پشت صحنه: چطور محصول ساخته می‌شود، روزهای کاری؛
• تجربه و درس‌ها: اشتباه‌ها و آنچه از آن‌ها یاد گرفتید؛
• تخصص: دانش حرفه‌ای که به مخاطب کمک کند؛
• ارزش‌ها: چرا این کار را می‌کنید و به چه اهمیت می‌دهید.

تعادل شخصی و حرفه‌ای

برند شخصی به معنای به اشتراک گذاشتن همه‌ی زندگی خصوصی نیست. مرزی تعیین کنید: چه چیزی را به اشتراک می‌گذارید و چه چیزی را نه. اصالت به معنای افشای کامل نیست؛ به معنای صادق بودن در آنچه به اشتراک می‌گذارید است.

پاسخگویی

صاحب کسب‌وکاری که خودش به کامنت‌ها و پیام‌ها پاسخ می‌دهد، به‌ویژه به شکایت‌ها، اعتماد زیادی می‌سازد. مشتری‌ای که ببیند مدیر شخصاً مشکلش را پیگیری کرده، این تجربه را به دیگران می‌گوید.

ثبات

برند شخصی با حضور منظم ساخته می‌شود، نه با یک پست پربازدید. حضور هفتگی با محتوای واقعی، از حضور پرشور یک‌ماهه و بعد سکوت بهتر است.

خطر وابستگی

اگر برند کاملاً به یک نفر وابسته شود، چه می‌شود اگر آن فرد کنار برود یا اشتباهی کند؟ در کنار برند شخصی، برند کسب‌وکار را هم بسازید: تیم را معرفی کنید و فرایندها را طوری بسازید که کیفیت به حضور یک نفر وابسته نباشد.

جمع‌بندی

در یکی دو شبکه‌ای که مخاطبانتان هستند حضور منظم داشته باشید، پشت صحنه و تجربه و تخصص را به اشتراک بگذارید، مرز خصوصی را تعیین کنید، پاسخگو باشید و در کنار برند شخصی، برند کسب‌وکار را هم بسازید.