رکلامچیوایرال شدن چیست؟ وقتی محتوا خودبه‌خود دست‌به‌دست می‌شود
محتوای وایرال محتوایی است که مخاطبان آن‌قدر سریع و گسترده به اشتراک می‌گذارند که دسترسی‌اش چند برابر دسترسی معمول می‌شود. وایرال شدن را نمی‌شود تضمین کرد، ولی می‌شود شانسش را بیشتر کرد.
«وایرال» (Viral) از واژه‌ی ویروس می‌آید: محتوایی که مثل ویروس از یک نفر به نفر بعدی منتقل می‌شود. وقتی هر بیننده محتوا را برای چند نفر دیگر بفرستد، دسترسی به‌سرعت چند برابر می‌شود.
ویژگی‌های رایج
محتوای وایرال معمولاً یکی یا چند تا از این ویژگی‌ها را دارد:
- احساس قوی: خنده، شگفتی، همدلی، حتی خشم؛
- غافلگیری: چیزی که انتظارش نمی‌رفت؛
- ارتباط: مخاطب خودش یا دوستانش را در آن می‌بیند («این دقیقاً ماییم!»)؛
- کاربرد: اطلاعاتی که ارزش فرستادن برای دیگران دارد؛
- سادگی: سریع فهمیده و سریع فرستاده می‌شود.
قابل تضمین نیست
هیچ‌کس نمی‌تواند وایرال شدن را تضمین کند؛ حتی تولیدکنندگان حرفه‌ای. بسیاری از محتواهای وایرال، اتفاقی وایرال شده‌اند. کسی که «وایرال شدن تضمینی» می‌فروشد، وعده‌ی غیرواقعی می‌دهد.
وایرال منفی
وایرال همیشه خوب نیست. تبلیغ نابجا، پاسخ بد به مشتری یا اشتباه برند هم ممکن است وایرال شود؛ این بار به ضرر برند.
دسترسی یعنی فروش؟
نه لزوماً. محتوای وایرالی که به برند و محصول ربطی ندارد، ممکن است میلیون‌ها بار دیده شود و فروشی نیاورد. مخاطبان محتوا را به یاد می‌آورند، نه برند را. وایرال مفید، محتوایی است که برند در آن نقش طبیعی دارد.
استراتژی معقول
به جای تکیه بر وایرال شدن، محتوای منظم و قابل اشتراک بسازید. هر محتوای خوب، شانس کوچکی برای وایرال شدن دارد؛ و حتی اگر وایرال نشود، ارزش خودش را دارد.
جمع‌بندی
وایرال یعنی گسترش سریع محتوا از طریق اشتراک‌گذاری مخاطبان. با احساس، غافلگیری و ارتباط شانسش بیشتر می‌شود، ولی قابل تضمین نیست، ممکن است منفی باشد و به‌تنهایی به فروش نمی‌رسد.